จบกัณฑ์ชูชก

posted on 29 May 2011 10:27 by banpom

ภาพจากhttp://www.mahachat.com/index.php/2010-07-13-04-29-32/148-2010-08-13-11-02-44

 

( แหล่  )   ญาติโยมทั้งหลายจงตั้งใจจำ  ที่มาฟังธรรมก็ที่ฉันเทศนา  ทั้งหญิงทั้งชาย

ก็หนอทั้งซ้ายแลขวา  โยมจงตั้งศรัทธาก็เสียให้เป็นประธาน  องค์ศีลหนึ่ง  สมาธิสอง 

ปัญญาไตร่ตรองในกองสังขาร   หญิงชายทุกคนไม่ทนไม่ทาน  อายุเราท่านไม่ยืดยาว 

อย่างยาวเพียงร้อย  อย่างน้อยเพียงกึ่งหนอบางคนก็เพิ่งเป็นหนุ่มเป็นสาว  ไอ้ที่มากเกินร้อย

ก็ให้มีน้อยคนเรา  บางคนย่างเข้าปฐมวัย     ความตายทั้งหมด  เรากำหนดมันไม่รู้ 

หนอบรรดาที่อยู่ก็หนอในโลกทั้งหลาย  ทั้งหนุ่มทั้งแก่  ก็มันไม่แน่ความตาย  เอาแน่กับมันไม่ได้ 

ความตายก็มรณา  หนุ่มตายก่อนแก่ก็หรือแก่ตายก่อนหนุ่ม  ยังหวังแต่บุญกรรมที่ทำกันมา 

ก็มันจะเร็วหรือจะช้าไม่แน่นอน   เกิดหลังเกิดก่อนก็หนอต้องตายทั้งนั้นหนอชีวิตสังขาร 

มันไม่จีรัง  สัพเพลิขิตดิฉัน  องค์พระพุทธท่าน  ก็ว่าจันพุทธโลเก  สมุทชะยัง 

ขอโยมจงฟังข้อลิขิตชีวิตของสัตว์  ที่มาอุบัติในโลก   สุดแท้แต่บุญกรรมที่ทำหนอกันมา     

ที่ไหนบุญน้อย  ก็ต้องรีบกลับก็หนอพระโพชคัภพอเท่านั้น   ไม่ทันเห็นเดือนเห็นตะวัน

 ก็รีบผลุนผลันกลับไป  ก็ไอ้ที่ไหนตายแล้วก็ตายไปเล่า  ก็ไอ้ที่อยู่หนอก็เอากันไปฝัง 

สมบัติสักนิดก็มันไม่ติดกายัง   โยมเห็นกันไหมบ้างไหมเล่าโยมจ๋า   ฉันเห็นเคยมีติดไป 

ก็หนอเมื่อวายชีวี  ฉันเห็นเคยมีก็หนอแต่ผ้าเก่า ๆ เขาเอาไปให้  ของใหม่มีถมเขาให้เมื่อไร 

ถึงเขาจะให้ก็ไม่มีดี   สมบัติอันมีหนอคุณโยมอย่าหมาย ดูแต่เงินในปาก  ก็เขายังควักออกไว้ 

มันจริงหรือไม่เล่าคุณโยมจ๋า   คุณโยมจะรักดีหรือรักชั่ว  จงตักเตือนตนของตัว 

จะเดินทางชั่วหรือทางดี  มรคามีเอาไว้สองทาง  เถอะผู้ใดวายวางลงไปเป็นผี   

อีกทางหนึ่งก็ชี้ไปทางอุบาย   อีกทางหนึ่งไปทางสวรรค์   โยมของฉันก็หนอเลือกเอาหนา 

ถ้าแม้นพลาดพลั้งไปทางอุบาย  โยมจะพึ่งใครกันเล่าโยมจ๋า  จะพึ่งสาวกพระโมคลาหรือ

ท่านก็มาเข้าสู่นิพพาน  พระมาลัยที่เคยหนอมาโปรด  เดี๋ยวนี้……………………………………

 .....หมดแถบบันทึกตลับที่ ๑ และบันทึกเสียงไม่ทัน ………………………………………

เหลือพระ ธรรมแปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์  จดใส่ใบลานไว้เป็นตำรา  เมื่อยามดี ๆ

เมื่อยามดี ๆ  ก็จะหนีบังคับ  ก็เมื่อเวลาชีพดับก็คุณโยมเอาไปไม่ได้   ลูกชาย

ลูกหญิงเกิดชิงสมบัติมีข่าวสารพัดแพร่กันเต็มบ้าน  ของกูของมึงร้อนถึงกำนัน 

ผู้ใหญ่บ้าน  ก็ส่วนผู้ตายไปนั้นก็ไม่รู้เรื่องราวอะไร   จะไปนรกก็หรือไปสวรรค์ 

สมบัติทางบ้านแย่งกันอื้อฉาว  กำนันสบายพลอยได้ค่าเหล้า  ก็คิดดูน่าเศร้าก็ไปเสียนี่กระไร  

โยมจงรีบวิกิจฉาจะได้พาคุณโยมไปสู่วิมาน    นั่นแล้วแล

          รูปจะแสดงแจ้งอักษรประดับเป็นพรแบบสากล  จงสดับอันอนุสนธิ์ให้ท่านทุกคนจงจดจำ 

ขอมหาบพิตรวาจาสิทธิ์ของฉันทุกคำ   ด้วยเดชเดชะ วรรณะทั้งสาม ก็ขอทุกคำให้มีหนอราคา 

 สมัยนี้ตัวท่านทุกคนย่อมอยากได้ผลไปหนอภายหน้า  จึงพากเพียรร่ำเรียนวิชาตามแต่เรียนมา 

วิชาสิ่งใดคงได้ผลที่ตนกระทำ   วิชาชักนำเป็นที่ตั้ง  กำลังกายคูณหารเข้าไปผลลัพท์ได้มานั้นคือเงิน  

อันว่าเงินก็นั้นเป็นลูกของงาน  ถ้าจะแปลสั้น ๆ ทำงานเป็นเงิน   ว่าเล่นมัน ๆ ฟังกันเพลิน ๆ

 เวลาอยากได้เงินก็แต่ไม่อยากทำงาน   สมัยนี้งานเป็นใหญ่  ก็ถ้าไม่มีทางใดลำบาก

ทั้งบ้าน   สู้ยากแค้นแสนกันดาร   ถ้าไร้งานแล้วจะต้องงอม  ลูกเล็กเด็กน้อยจะพลอยลำบาก 

อดๆ ยาก ๆ จนซูบผอม  หาเงินแสนยากลำบากสู้ออมสู้อดสู้ออมก็เอามาสู่กันกิน   

ในเมืองไทยคือเมืองทอง  ไทยฝั่งคลองทั้งสินค้า   ถ้าไม่โฉงเฉงเป็นนักเกรง  

เส้นทางทำมาหากินนั้นถมไป   สังเกตกระป๋องที่กินกาแฟ  ถ้าไม่แชแหมหนอก็ขายได้ดี 

ฉันจะขอกล่าวไปจะทุกข์อะไรกระป๋องกาแฟ  เงินแท้ ๆฉันยังไม่เสียดาย  ก็แต่บางคนจนแทบตาย 

ก็ถ้าไม่มีทางใดจะพอหนอประทัง  

           ฉันจะว่าพรไปนักมันจะชักช้า  ด้วยเวลาหนอจะเกิน   ว่าเล่นมัน ๆ ฟังกันเพลิน ๆ 

เวลาหนอจะเกินจะเสียการณ์    ท่านผู้ฟังขอร้องให้อาตมาว่าขึ้นอีกสักแหล่หนอ

เถิดท่าน  แต่หนอพอร้อง  ท่านก็เมินดูเพลินไปทั้งนั้น  ไอ้ส่วนรางวัลไม่เห็นแก่ใจ  

ตัวฉันเล็กเท่านี้ไม่ปราณีฉันบ้างหรือไร  เห็นจะกลับยังที่อาศัยต้องหยุดฎีกา

 กราบลาทายกประสกสีกาที่บนศาลาหมดทุกคน     จะลาหนุ่ม ๆ สาว ๆ คนดำ

คนขาวหนอจะลาคนเตี้ยคนต่ำ  สาวแก่แม่หม้ายโยมปู่โยมย่า  โยมตาหนอโยมยาย 

จะลาปี่พาทย์  ฆ้อง  กลอง  ที่ผ่องใส  จะลาธูปแหนบใหญ่   ที่โยมมาใส่หนอเครื่องกัณฑ์ 

 จะลาธรรมาสน์ที่ตัว  จะลาทั้งจั่ว หนอบันได  จะลาขนมนางเล็ดของเผ็ด

ของหวาน  จะลาข้าวสารที่โยมหนอมาใส่เครื่องหนอเครื่องกัณฑ์  จะลาเตียง

ลาต้อย  ก็ลาหีบน้อยหีบใหญ่  ก็ฉันจะต้องลาไปนะคุณโยมจ๋า  จะลาเสื่อ  ลาหมอน

ก็ลาที่นอนอาศัย  จะลาคนทำสำรับก็ลากับที่เอามา  จะลาเสื่อลาหมอนก็ลาที่นอนอาศัย 

เมื่อชอบใจปีหน้าปีไหนนิมนต์ฉันมาใหม่  ก็บ้านฉันอยู่หนอไม่ใกล้ไม่ไกลก็ดอกนะโยม 

เมื่อชอบใจ ปีหน้าปีไหนนิมนต์ฉันมาใหม่  ก็บ้านฉันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล  อยู่วัดบ้านแสงดาวนี่เอง  

จะลาคนเตี้ย คนต่ำ  คนดำคนขาว  สาวแก่แม่หม้าย  โยมปู่โยมย่า  โยมตาโยมยาย  

ตัวฉันนับวันจะลาก็แม่ตุ้มหูระย้า  แม่พวงมาลัย  นั่นแล้วแล

        ฉุนชก  ตกสะเก็ด  เจ็ดสิบเก้าพระคาถา  พระชั้วเขาจะลา  พระอื่นเขาจะได้มา

ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง  เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ อิจฉิตัง ปัตถิตัง  ตุมหัง  ขิปปะเมวะ สะมิชฌะตุ  สัพเพ ปูเรนตุ     สังกัปปา จันโท ปัณณะระโส  ยะถา  มะณิ โชติระโส  ยะถา  สัพพีติโย วิวัชชันตุ  สัพพะโรโค วินัสสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย  สุขี  ทีฆายุโก ภะวะ สัพพีติโย วิวัชชันตุ  สัพพะโรโค  วินัสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะสัพพีติโย วิวัชชันตุ  สัพพะโรโค  วินัสสันตุมา เต ภะวัตวันตะราโย  สุขี ทีฆายุโกภะวะ  อภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง  วุฑฒาปะจายิโน  จัตตาโร  ธัมมา วัฑฒันติ 

อายุ  วัณโณ  สุขัง  พะลัง

ดนตรีปี่พาทย์เพลงเซ่นเหล้า……………………………………………………………………………

( ผู้ประกาศของสถานีวิทยุ  )    ที่คุณผู้ฟังได้ฟังจบไปแล้วนั้นคือการแสดงพระธรรมเทศนา 

ขอภัยครับ การแสดงเทศน์มหาชาติกัณฑ์ชูชก  โดยพระอาจารย์ชั้ว  วัดแสงดาว  ตำบลหัวรอ 

อำเภอเมือง  จังหวัดพิษณุโลก  นะครับ

 ------------------

 

คำชี้แจง

                        เทศน์มหาชติ กัณฑ์ที่ ๕  ชูชก แสดงโดยพระอาจารย์ชั้ว  วัดแสดงดาว

ตำบลหัวรอ  อำเภอเมือง  จังหวัดพิษณุโลก นี้ ถอดมาจากแถบบันทึกเสียง ( เทป )

ที่บันทึกไว้จากการฟังวิทยุเมื่อ  พ.ศ. ๒๕๒๗ เป็น รายการสดถ่ายทอดการเทศน์มหาชาติ

ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์  จังหวัดพิษณุโลก

ซึ่งจัดให้มีขึ้นทุกปีในวันอาทิตย์ เวลาประมาณ ๑๐.๐๐ น. ช่วงเข้าพรรษา  ปัจจุบันก็ยังจัดให้มีอยู่

                        สิ่งที่ได้จากการฟังและเห็นว่าน่าสนใจจึงนำมาเผยแพร่นั้น คือ

                        การตั้งนโมเมื่อเริ่มเทศน์ ไม่เคยได้ฟังได้ยินมาก่อน คงจะเป็นลักษณะเฉพาะ

ของกัณฑ์ชูชกหรือเปล่าไม่ทราบ ก็พยายามถอดเป็นตัวหนังสือมาให้ใกล้เคียงที่สุด

กำเนิดชูชกซึ่งพระผู้แสดงแต่ละองค์ก็คงจะว่าไม่เหมือนกัน แล้วแต่ว่าท่านจะแต่งเองหรือ

เล่าต่อมาจากครูอาจารย์ที่ท่านเรียนมา และไม่มีให้อ่านในหนังสือเรียนวิชาภาษาไทย

                        ตอนนางอมิตตดาทำขนม   ขนมบางอย่างก็เคยกิน บางอย่างไม่รู้จักว่า

เป็นอย่างไร เสียดายที่ไม่สามารถบันทึกเสียงไว้ได้ทั้งหมด

                        สมุนไพร ในเนื้อหาที่ท่านเทศน์บอกชื่อสมุนไพรหลายอย่าง น่าสนใจซึ่งมี

หลายอย่างข้าพเจ้าไม่รู้จักเพราะไม่ใช่หมอแผนโบราณ และแหล่ลาก็มีคติธรรมให้เป็นข้อคิดสอนใจ

แต่บันทึกเสียงไว้ไม่หมดเช่นกัน

                        สำเนียงเทศน์บางคำเป็นสำเนียงสุโขทัยแต่ในที่นี้ถอดเป็นภาษากลางทั้งหมด

เพื่อให้เข้าใจ  และบางคำฟังไม่ชัดเพราะบันทึกเสียงไว้ไม่ดีจึงพิมพ์ตัวเอียงไว้ให้สังเกต

                        คุณประโยชน์และบุญกุศลใด ๆ จากเรื่องนี้ อุทิศให้พระอาจารย์ชั้ว  ส่วนข้อบกพร่อง

ต่าง ๆเป็นของข้าพเจ้าผู้บันทึกและถอดเสียงเป็นตัวหนังสือ

                                                                                    

                                                                                  อาทิตย์ ๒ พฤศจิกายน  ๒๕๔๖

 

………………………………………

อ้างอิง

ศึกษาธิการ, กระทรวง  .   หนังสืออ่านภาษาไทย  สำหรับรายวิชา  ท๕๐๓ , ท ๕๐๔    

                         สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ . กรุงเทพ ฯ : คุรุสภา, ๒๕๒๐

 

พระครูอรุณธรรมรังษี ( เอี่ยม สริวณโณ )  . มนต์พิธีแปล . กรุงเทพฯ : อักษรสมัย , ม.ปป.

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เวลาดูลิเก ตอนชูชกขอลูก ท้าวเวสสันดร

โกรธชูชกมากเลย

sad smile confused smile

#3 By ปิยะ99 on 2011-05-30 16:45

"สมบัติอันมีหนอคุณโยมอย่าหมาย
ดูแต่เงินในปาก ก็เขายังควักออกไว้
มันจริงหรือไม่เล่าคุณโยมจ๋า"

จริงจ้ะ :DHot! Hot! Hot!

#2 By ' I'm E29AZA ' on 2011-05-29 14:28

ได้เรียนตอนม.4 อ่าคับ ผมชอบมาเลย

พระเวสสันดรชาดกbig smile big smile big smile

#1 By TpfoX-Jay walkerZ on 2011-05-29 11:32